Dagboek Karen

Ja lieve mensen,

Dit wordt dat echt de laatste mail over suriname.
NIet vanuit Suriname maar vanuit nederland.

Ik heb nog twee heerlijke dagen op de Brownsberg gehad. Om eerlijk te zijn heb ik niks gedaan dan alleen maar gekookt en gechilled. Met mijn gedachten was ik in Suriname. Bij alles wat ik heb meegemaakt daar en wat ik allemaal zou gaan missen. Maar ook was ik met mijn gedachten in Nederland. Wat en wie mij er allemaal te wachten stond.

Donderdag avond heb ik in mijn lievelings restaurant (dumpling) van mijn afscheids etentje genoten.
Mijn tassen waren toen al ingepakt. IK heb redelijk wat spulen achter gelaten voor kinderen in het binnenland want mijn kleding was niet echt meer draagbaar volgens de nederlandse maatstaven.

Vrijdag ochtend ging eigenlijk in een waas aan me voorbij. Het gevoel van: ik wil nog helemaal niet weg, was erg sterk aanwezig. Ik kon me ook niet goed voorstellen hoe het zou zijn om zo ver van Suriname opeens te zijn. 9 uur vliegen?

Op het vliegveld ging alles volgens plan, behalve het afscheid van Marcel dan. Dikke stranen, snif. HEt heeft volgens mij wel in mijn voordeel gewerkt bij de douane. Die Mannen vonden dat kleine huilende meisje zo zielig dat ze me overal zonder controle doorlieten.

In het vliegtuig heb ik gewoon de hele nacht geslapen dus Yet Lag,.... wat is dat? ZO fris als wat stapte ik uit het vliegtuig zo in de armen van mijn ouders... die ik 6 maanden heel erg heb gemist.
Ook waren er 4 vrienden aanwezig om mij welkom te heten en mijn zus petra.

Heerlijk om weer in Nederland te zijn. En het weer zit me goed mee.
Hier in Nederland ga ik weer volop nieuwe uitdagingen aan en ik heb er zin in. NIeuwe baan en ik ga verhuizen.

Suriname.. een reis om nooit te vergeten. Een ervaring om nooit te vergeten. Eigenlijk zou ik het iedereen aanraden om even voor een paar maanden je werk neer te leggen en een land in te duiken waar het niet zo geregeld is als in nederland. Daar je handen uit de mauwen te steken waar nodig is. Ook al zijn het maar hele basale dingen.

Ik heb het gedaan en ik kan je vertellen dat ik me erg rijk voel nu. NIet in mijn portomonee maar wel in mijn hart en in mijn hoofd. Want niks is mooiers dan hulp te verlenen op een plek waar kinderen liefde zo hard nodig hebben en de ouders niet in staat zijn dat aan ze te geven

LIeve mensen, bij deze wil ik jullie bedanken voor jullie steun de afgelopen 6 maanden en bij de voorbereiding ervan. Ik heb erg veel gehad aan jullie mailtjes, belletjes, briefjes en andere oppepers. Ik heb er veel aan gehad. IK hoop dat jullie hebben genoten van mijn reis verhaal en misschien ook wel op een dag zullen zeggen..... ja ik ga ook weg, naar Suriname. Voor vakantie of voor vrijwilligers werk. In beide gevallen kunnen jullie me altijd mailen of bellen want ik zit bordevol adviezen

Mensen, bedankt voor alles en hopelijk tot snel.
KUs karen

**********

_________________________________________________________________
MSN 8 helps eliminate e-mail viruses. Get 2 months FREE*. http://join.msn.com/?page=features/virus

09-09-`03

LIeve mensen,

NOg maar 64 uur..........aaaaaahhhhhhhhhh!
Nog 64 uur en dan stap ik in het vliegtuig ( plane voor de surinamers onder ons)
Heb nu mijn laatste dagje inParamaribo. BEn echt de onwijze toerist aan het uithangen want ik maak overal foto`s van. OOk van nutteloze en niet mooie dingen. GEwoon om aan julle te kunnen laten zien hoe suri eruit ziet. Maar echt een goed beeld zouden jullie niet kunnen krijgen want je zult altijd zien dat de foto`s minder mooi zijn dan je had gehoopt. IK ga in iedergeval een mooi plakboek maken als ik in nederland ben.

IK ben vorige week naar de krachtcentrale gegaan bij de stuwdam. DAt is de centrale waar ze de energie opwekken van het water uit het brokkopondo stuwmeer of ook wel het Dr.jp blommensteinmeer. Daar hebben we uitleg gekregen over hoe de energie wordt opgewekt. Daarna zijn we naar het Brokkopondo strand gegaan om daar heerlijk in de zon te genieten.

Gisteren ben ik nog naar Overbrigde gegaan, Dat is ook een kunstmatig aan gelegd. Met allemaal mooie houten en rieten huisjes . Je kon er ook overnachten maar ja.... de tijd begint te dringen.

Maandag is er weer een mesje weg gegaan ( Anouk) waar ik veel contact mee had, zeker de laatste 2 weken. We hebben samen nog aardig wat dagen aan het zwembad gelegen.
NU is eigenlijk echt iedereen die ik ken weg naar nederland van de astagiaires en coassistentes. Of ze zitten in het binnenland. BEn nu echt alleen in Suriname.....snif snif.

NEe hoor dat is niet helemaal waar. Morgen vetrek ik met marcel voor twee dagen naar Brownsberg.
Watttttt alweer. VOor de mensen die hebben opgelet: ja dat is al de 4de keer dat ik daar naartoe ben ga. Maar ik hou ook heel erg veel van die plek. Lekker fris temperatuurtje, allleeeen maar natuur om je heen, mooie sterrehemel en mooie zonsopgang en vooral de brulapen in de ochtend dauw moet ik niet vergeten te noemen.
Als ik donderdag aan het eind van de dag aankom Ga ik mijn tas inpakken en ga ik voor de laatste keer met Marcel eten en misschien nog lekker ergens aan het water wat drinken ( b-side)

VRijdag zal ik wel een brok zenuwen zijn.... maar ja het moment komt toch. IK moet gaan. IK heb echt heel erg veel genoeten van deze 6 maanden. EN ik weet zeker dat ik het land ook echt heel erg ga missen. BLeh.... Ik ga er nu nog maar even niet over na denken want ik word al een beetje misselijk. Snif.

LIeve mensen. MIjn laatste mailtje van uit SUrimaribo.
JUllie horen nog van mij. Nog een mailtje dan en dan begint het echt leven weer.....

Tot snel groetjes
KAren

**********

30-08-`03

Tja en dan schiet de tijd toch wel heel erg op. Nog maar twee weekjes voor mij en dan moet ik switi Sranan voor altijd achter me laten. Nou ja voor altijd..... Ik ga zeker terug komen.
Petra ( mijn zus ) en Liesbeth zijn afgelopen week naar Nederland terug gegaan.
Met Petra heb ik een maand lang Suriname op de toeristische manier leren kennen. Tripjes naar het binnenland ( Brownsberg en Jaw Jaw). Kerk beklommen, Fort Zeelandia bezocht, Fietstocht naar de overkant van de Suriname rivier met de mountainbike en plantages bezocht en nog veel meer mooie dingen in Paramaribo gezien. Zo heb ik het toch ook van andere kanten gezien. Ik heb me meer verdiept in de geschiedenis van Suriname.

Gisteren ben ik weer verhuisd. Voor de derde keer binnen Paramaribo. Nu woon ik in het huis van de Oma van Marcel ( ze woont in Nederland) Het is wel een stukje verder fietsen naar de stad maar we moesten weg uit het klooster omdat er 1 week lang 90 paters en fraters gingen zitten. Was leuk om daar te wonen. Zo`n rustig plekje in zo`n hectische stad.
Nou kan ik in ieder geval zeggen dat ik echt in het huis van god heb geleefd. Dus tegen de mensen waar ik soms tegen heb gezegd: ik word geheelonthouder, ik word non. IK ben mijn woord na gekomen.

Gisteravond ben ik ( om mezelf maar eens te troosten omdat lies en peet weg zijn) naar een concert van Replay gegaan. Erg leuk. Om naar deze Nederlandse Surinaamse boys te kijken en luisteren. Sommige vrouwtjes schreeuwde echt hun longen uit hun lijf voor replay, grappig.

Ik heb sinds vandaag een nieuwe leen fiets van marcel, een gazelle uit Nederland. En ach.... dan verlang ik toch ook wel weer naar het koele weer in Nederland op de fiets met een waterig zonnetje en een flink fris wintje. .......Bij jullie is het nu 50 % minder warm dan hier. ahhhhhhh Volgens mij verander ik op schiphol gelijk in een ijskoningin of in een eskimo.

Ik heb zin om naar Nederland te gaan. Om iedereen weer te zien, om weer op gezellige plekjes af te spreken, om te werken, lekker irriteren aan de georganiseerdheid van Nederland, te rijden over wegen zonder gaten en kuilen en onder de douche vandaan te komen en dan niet gelijk weer er onder te hoeven stappen omdat het zo warm is, en om anoniem over straat te lopen zonder na gefloten te worden door lastige irritante mannetjes.

Maar och wat ga ik dit land missen. Ik heb het hier echt goed naar mijn zin gehad.
Maar wat doe ik nou man..... Ik heb nog twee weken. Ik doen net of ik morgen al weg ga.

Misschien mail ik jullie nog en anders tot in Nederland.

Dikke kusjes
Karen

**********

11-08-`03

Lieve mensen.

Zaterdag zijn we terug gekeerd uit het binnenland. We zijn naar drie plekken gegaan .
We zijn met twee terreinwagens naar het binneland gegaan. Eest zijn we na uren in de auto te hebben gezeten met een korjaal naar ralleigh vallen gegaan. WE hadden daar een heel mooi huisje met uitzicht op de rivier. De volgende ochten hebben we een 7 uur durende wandeling gemaakt naar de voltzberg. Een enorm graniet platteau met uitzicht over.... je raad het al .. bos. Machtig mooi.
Na twee nachten zijn we weer verder gereden naar apoera. EEn klein dorpje tegen de britsgyaanse grends. Ze spreken daar engels. We zijn ook naar Blanche Marie vallen gegaan. Dat is een groote rotsplaat we heerlijk hebben gezond en gechilled.
We zijn in twee dagen weer terug naar paramaribo gereden. De weg was slecht en de reis duurde terug 12 uur. Dat was niet echt verantwoordelijk voor marcel om zo lang in een dag te rijden.
WE zijn na 6 uur gestopt bij Witagron en hebben daar ons gesetteld voor de rest van de dag. Daar stond gewoon een huisje met een keuken en stapelbedden. Kampvuurtje erbij en heerlijk geslapen

Petra heeft de smaak goed te pakken en we gaan woensdag op donderdag weer naar natuurpark brownsberg. Daar gaan we lekker wandelen. IK ben blij met mijn bergwandelschoenen want ik heb ze zeker nodig gehad tijdens deze tripjes.

Met mijn vingers gaat het allemaal weer wat beter. Ik kan al steeds sneller typen.
Het is alleen zoooo warm hier....Maar daar kunnen jullie ook over >meeklagen.
IK hoop dat jullie niet ongeveer vloeibaar zijn als ik in nederland aankom.
Voor de duidelijkheid ( kreeg weer veel vragen) ik kom 13 september om 09;30 aan op schiphol, dat is een zaterdag.

Ik ga nu nog vol 1 maand genieten van switi Sranan.
Ik hou jullie op de hoogte. Ook al wordt het moeilijker omdat mijn programma ook wel redelijk vol raakt met petra aan mijn zij. Veel weg en we hangen goed de toerist uit.

Tot de volgende mail.
kusjes van Jane ( karen dus)

**********

28-07-`03

Weer even een teken van leven hier uit suri.
Kreeg veel mail van mensen dat ze zo lang niks van me hadden gehoord.
Tja druk, met leuke dingen en minder leuke dingen.

Het werk in het kinderhuis is afgelopen.
We hebben een verslag ingeleverd met al onze bevindingen, conclusies en onze plannen die we
gedurende de 4 maanden hebben uitgevoerd.
Hoe was het afscheid.....
We hadden een partytje georganiseerd. Met limonade, spelletjes (( rijst) zaklopen, waterrace etc, veel zon veel balonnen en veel lachende gezichten. We hadden aan 4 co-assistenten die hier coschappen lopen gevraagd of ze wilde helpen bij het begeleiden van de spellen.
We hoefden daardoor niks te doen behalven genieten en foto`s maken van de kinderen.
Ben zo benieuwd naar de foto`s van de kinderen. Ja het was echt ons feestje wat wij cadeau gaven aan de kinderen. Goed gevoel er over. snif ,wat een lieverds. We gaan ze missen maar nu nog niet.
Want ik weet dat ik er elk moment naar toe kan fietsen.

Verder is maarten, vriend van LIesbeth nu ook in suriname.
Hij was donderdag aangekomen en vrijdag gebeurde het.
We waren met z`n drieen gaan uiteten en toen we terug kwamen vond ik dat mijn kast zo raar open stond en mijn spullen anders lagen dan dat ik ze had achter gelaten. en..... waar was mijn geld.....
Shit..... ingebroken. Iets wat je niet hoopt dat gebeurd was toch bij ons gebeurd. De achter deur hebben ze open gebroken en zijn zo naar binnen gekomen.
We hebben hem min of meer betrapt. Hij was bezig in de kamer van lies maar had net te weinig tijd omdat wij al weer terug waren.
Waarschijnlijk heeft hij achter een deur gestaan en is, toen wij in de hangmat lagen vertrokken. Ik hoorde nl wel iets.
De buurt wacht is langsgekomen en de politie. Maar volgens mij gaat er niet echt een boef gepakt worden op deze manier.
Marcel en maarten hebben die nacht de deur dicht geboord zodat we in iedergeval nog wel 1 oog dicht konden doen, maar de schrik zat er goed in.

Daarna is het allemaal heel erg snel gegaan. We zijn dus verhuist. We wonen nu in een bezinnings en vormingscentrum. Een oud klooster. Erg schattig maar ik moet wel echt heel erg wennen.
De politie zei dat de kans heel groot was datde dief terug zou komen en hij weet nu hoe het huis beveiligd is, waar de sloten zitten en wat er te halen is.
Nu dus een nieuwe woning. Prima. En rustig. Het is midden in het centrum maar dat zou je haast niet denken. Er heerst daar echt een rustige sfeer.

Ik heb er nog maar 3 nachten geslapen. IK ben deze 2 weken veel met Marcel in het binnenland geweest. 2 keer brownsberg en een keer naar raleigh vallen. Ik help hem dan met afwassen en tafel dekken en een beetje met koken. Prima en erg gezellig.
Dinsdag zaten we op brownsberg en toen waren liesbeth en maarten mee. We hingen met zijn drieen in een hangmat. De paal waar de hangmatten aan hing was daar niet erg blij mee en bedacht zich om maar eens door te breken. De paal kwam boven op mijn hand terecht. Mijn hand was in een keer dik en blauw en deed erg veel pijn. Ik ben na lang koelen met marcel naar de medische zending gegaan. Dat is een poli in een klein dorpje in het binnenland. Die hebben mijn hand gespalkt.
De volgende dag zijn we naar de ehbo gegaan in de stad en hebben ze geconstateerd dat er niks gebroken is. gelukkig maar, maar het was wel mijn linker hand en aangezien ik een linkspootje ben...niet echt handig. Maar het gaat nu al stukken beter. Dus ik kan mijn beroep als zuster nog steeds voor me zien, gelukkig.

LIesbeth en maarten zijn vanochtend naar het binnenland gegaan met het vliegtuig. Ik hoop dat ze genieten want de laatste twee weken zijn nou niet echt rustig geweest.

Woensdag komt petra..... Jippie. Ik vind het erg leuk om iemand uit nl weer te zien. En zeker vind ik het leuk om peetje weer te zien en haar alles te laten zien waar ik de afgelopen tijd heb gewerkt, geleefd en gerelaxed. Ze blijft een maandje. Leuk he. Dan ben ik nog 2 weken alleen en dan ga ik ook al weer terug naar de lage landen. Jee wat is die tijd snel gegaan. Niet normaal.

Goed lieve mensen, zoals je leest zijn de afgelopen weken niet altijd even makkelijk geweest maar ik heb het hier nog steeds goed. Ondanks dat ik nl af en toe wel mis.

Tot de volgende mail.

Kus kus
Karen

***********

02-07-`03

Schaam schaam schaam,

Heb echt te lang niks van me laten lezen. Maar het is raar maar ook in Suriname is onze agenda aardig bezet. Verder is er een of andere boot over de internet kabel gevaren en lag suri lang zonder het bereik van het world wide web.

Goh en wat is er de laatste paar weken hier allemaal gebeurd.
We zijn op dit moment bezig met het afronden van het werk in het kinderhuis. Nog maar 6 dagen en dan zit het werk achter de rug. Lies en ik zijn erg benieuwd naar de laatste dagen in het kinderhuis. WE hopen dat het een goed afscheid zou worden voor beide partijen. Ohhhh, ik weet zeker dat ik alle kinderen onwijs ga missen. Kan ik ze niet allemaal meenemen naar nederland. Moet ik wel groter gaan wonen in Utrecht om 64 kinderen te herbergen. Dus als iemand nog een woning voor me weet.....

Verder zijn er hier niet veel spannende dingen gebeurd.
WE zijn naar nickery geweest een weekend. ERg leuk om daar rond geleid te worden door Tante Rita ( vrouw uit het bestuur kinderhuis) We hebben daar een ziekenhuis bekeken en verder over de markt gestruind.
Verder hebben we er erg veel last gehad van muggen, echt te veel. Het dorp zelf is in het weekend na 8 uur savonds uitgestorven. HEt is daar wel echt de plek waar alle rijstplantages van suri zich bevinden dus daar hebben we ook het een en ander over geleerd.
Ik ben zelf ook met mijn eigen rijst plantage begonnen alleen zijn er van de 10 plantjes nog maar 1 in leven. Dus geen zak rijst voor mij.

Verder had ik wel al verteld dat we met twee kinderen van het kinderhuis naar de voetbal wedstrijd van de suriprofs waren geweest. De kinderen hebben erg genoten en zijn zelf met Nordin Woter en Aron winter op de foto geweest. De foto`s zijn erg leuk geworden en de kinderen liepen de eerste paar dagen met al die foto`s in hun broek zak, zo trots waren ze er op.

Verder ben ik nog twee keer op Zanderij 1 geweest. Een kreekje met allemaal open hutjes waar je je hangmatje in op kan hangen en lekker kan gaan chillen.

Morgen vertrek ik weer naar Galibi om de zeeschilpadden opnieuw eieren te zien leggen. Ben erg benieuwd hoeveel we er dit keer gaan zien.

VErder is inderdaad ( op veler vraag van andere) Patrick kluivert, Davids en Reiziger in Par`bo. Leuk om ze in het echt te zien. WE waren aan het dansen in de waag en zij waren er ook. Verder wilde ze nog met ons op de foto maar daar hadden we geen zin in ( haha)

Het regent hier elke dag en dan opeens , bam, de zon. Wat dus een redelijk klam en benauwd klimaatje veroorzaakt. Maar ach, we raken er aan gewends. Ongeveer al onze kleding stinkt, wordt niet meer droog en krijgt schimmel. aaahhhhhhh.Maar ik wilde naar een tropisch land. Eigen schuld.

ER vertrekken steeds meer stagiaires en co assistenten terug naar nl waar we de afgelopen tijd veel mee om zijn gegaan. Dat maakt je weer even bewust van dat er aan deze trip ook weer een eind aan komt voor ons. En wat dan... in nl. Hoe erg ga ik suri missen. Ben erg benieuwd hoe het zou gaan.

We zijn nu ook bezig om veel instanties op te zoeken om uitleg te krijgen hoe het in andere kinderhuizen geregeld is. Vandaag zijn we bij sos kinderdorpen geweest en dat was wel erg interessant om te zien hoe ze het daar allemaal hadden geregeld. Ze hadden er allemaal losstaande huisjes met 1 moeder en 9 kinderen. Heel huiselijk en erg gezellig. Veel beter voor de ontwikkeling van een kind.
KOn het in elk kinderhuis maar zo zijn in Suri en over de hele wereld.

Goed verder denk ik dat ik wel de 3 weken dat ik niet naar jullie heb gemaild heb recht getrokken ( globaal).
Ik ben me er ook zeer van bewust dat mijn schrijfstijl erg achteruit gaat. Jammer. Toch geen roman op mijn naam.

LIeve mensen, hoop dat het met jullie goed gaat naar omstandigheden.
En weet.... ik heb nog nooit zoveel regen gezien in mijn leven en jullie nooit zoveel zon in een lente. ( voor de mensen in nl)

Groetjes en tot snel
KUS karen

**********

09-06-`03

Ja lieve mensen,

We hebben hier dan geen Arena met rondvliegende graspollen maar wij hebben hier dus wel ook voetbal.
En we hebben er van genoten.
Vrijdag haddeb we Aron Winter al gezien bij het vat, kroeg hier. Maar wij, twee hollandse dames, blijven cool en doen net alsof hij niet boeiend is. Zaterdag lag hij aan het zwembad, tja en in zo`n zwembroekie is hij wel wat lastiger te negeren. Lies heeft een gesprekje met hem gehad. GRappig.
Zondag was het dan zo ver, De coca cola trofy 2003 in het A. Kameperveen stadion. Kaartje voor 1500 gulden ( 5 euro), we hadden daarmee gelijk hele mooie plaatsen. Ere tribune ( maar dat was gewoon omdat de hekken naar de ere tribune open stonden en wij dat niet in de gaten hadden)

Eerst speelde Guana tegen Suriname. En natuurlijk won suri.
ondertussen waren de Suriprofs in ons vak komen zitten, we waren enigzins afgeleid door alle gespierde lichamen, maar ach..... het gaat toch om het voetbal.
Niet echt veel bekende gezichten voor mij. Behalve Aron winter en Nordin Woter, herkende ik eigenlijk niemand. Schaam schaam.

De suriprofs speelden tegen frans Guana. En natuurlijk met 5-0 hadden ze gewonnen. Leuk om te zien.
Na de wedstrijd gingen we naar Aron. Suzanne en judith ( twee meisjes van ACTA ( tandheelkunde a`dam) waren er ook bij. Suus zei tegen Aron dat we een foto wilde. Hij zei, is goed. Waarop suus zei, dat moet jij hem wel maken ( tegen Aron) erg grappig. HIj heeft dus een foto van ons gemaakt en later hij er nog bij. Ook even met NOrdin op de foto, maar die was niet echt vrolijk naar mijn inziens.

Ze vroegen of we nog mee gingen stappen, maaaaaar... er moet ook nog gewerkt worden hier dus..... nee toch maar niet. Wie zegt er nou nee tegen Aron als hij vraagt of je mee gaat stappen.... Nou wij dus. Goed he!

Verder is er woensdag en zonddag ook nog een wedstrijd. We hebben gevraagd aan het bestuur of we woensdag 2 jongens van het kinderhuis mee konden nemen. Zagen zij ook eens wat echt voetballen is in een stadion ipv hun eigen gevoetbal. We hebben het ze net verteld en ze waren erg blij om het te horen. We gaan lekker veel chips meenemen voor ze en cola en we gaan er een mooie avond van maken.

Dit weekend gaan lies en ik een weekend naar Nickerie. EEn plaatsje helemaal aan de west grens van suri. De man van een bestuurslid van het kinderhuis woont daar dus we gaan daar lekker even genieten.
Het is daar alleen wel een muskieten paradijs dus neem je deet en klamboe maar mee.

Ik hoop dat met jullie alles goed gaat.
IK hoor jullie verhalen ook allemaal toch?

Surinaamse groeten uit regenachtig Paramaribo ( had dus wel mijn snorkel mee moeten nemen)
Kus karen

**********

27-05-`03

LIeve mensen,

Even een stukje over dit weekend,
Dit weekend zijn lies en ik samen met 22 kinderen van het kinderhuis en twee moeders naar een kinderhuis kamp geweest. ERg leuk.
Dit kamp werd gefinancieerd door de kinderpostzegelactie uit nederland.
Dus iedereen die kinderpostzegels heeft gekocht dit jaar: Bedankt daarvoor. Ik heb dus nu echt gezien wat er met dat geld gebeurd.

Kinderen die in een kinderhuis wonen worden even uit hun sleur gehaald, uit hun ellende. Ze hoeven helelmaal niks, alleen maar genieten. Ze hoeven even niet te werken, te stressen, zich netjes te gedragen, afte wassen, te harken, kleren te wassen, te leren etc. GEwoon even lekker kind zijn, entousiast reageren, rennnen, lachen, klieren, zingen , dansen en nog veel meer.
Voor veel kinderen is dat toch een heel moeilijk iets. Ze zijn niet echt gewend om zich zo te gedragen.

Om half 8 stonden lies en ik bij het kinderhuis. MEt iedereen in een klein busje gepropt. Kinderen hingen uit de ramen, zwaaide naar iedereen op straat, keken hun ogen uit, zongen mee op liedjes van de radio, maakte zich op omdat ze andere kinderen gaan ontmoeten. Ahhhh was echt mooi om te zien. Ze verdienen het echt. Helaas konden niet alle kinderen mee. ER bleven dus wel een paar beteuterd achter, dat grijpt je wel aan.

Alles was goed georganiseerd. 5 andere kinderhuizen waren erbij met begeleiding. Ook kinderen van een doven kinderhuis. Leerzaam om ook met hun te communiceren. Ze konden goed liplezen, en dansen konden ze ook als de beste. Ze voelen de beat en daar dansen ze op.

Er was een 6 kamp met allemaal spellen. Zak lopen, water race, ren je rot, raadt de muziek en blinde mannetje. Echt heel leuk. Daarna konden de kinderen allemaal workshops volgen. Javaanse dans, indiaanse dans, rap schrijven, toneel spelen enzo. Echt leuk voor die kinderen.

Na het avondeten was er een bonte avond en toen konden alle kinderen laten zien wat ze hadden geleerd, erg leuk om die kleintjes zo uit hun dak te zien gaan op de muziek.
Daarna disco. Yes, toch wel raar voor die kinderen om juf LIesbeth en juf Karen tezien dansen.
Eerst durfde onze kinderen niet echt maar na wat gestimuleer stonden ze toch ook allemaal op de dansvloer. De ene heel erg gedreven en de andere weer een beetje verlegen.

De volgende dag hadden we een speurtocht. Erg leuk. HEt was alleen wel heel erg warm en de zon was erg vel. Daar konden de kinderen moeilijk tegen. En ik... heb gewoon weer een heel rood hoofd.

Daarna een ruiltocht. De kinderen hadden een maggiblokje gekregen en die moesten ze tijdens het lopen gaan ruilen met mensen om het steeds iets groter te maken. ERg leuk. De kinderen waren erg enthousiast. Leuk.

We zijn uiteindelijk tweede geworden, goed he!!!!!! Sanathan Dharm hoog.

om 18:00 kwamen lies en ik uitgeput aan in Paramaribo. De kinderen stapte hun oude leven weer in en wij stapte in ons hangmatje om alle indrukken te verwerken van dit weekend.zzzzzzzzzzzzzz

Nu hebben we tot donderdag vrij om onze vrije tijd inte halen.
Gisteren de hele dag in de zon liggen bakken. hEerlijk.
We leren hier steeds meer stagiaires kennen en het is gewoon gezellig en ongedwongen sfeertje.
ERg leuk.

Lieve mensen ik ga weer even verder genieten van het lekere weer, soms een buitje. Soms wel een buitje die 5 dagen duurt maar ach alles went, toch!

Dikke kussen van karen

***********

16-05-2003

Lieve mensen,
Tja zomaar weer een jaar ouder en wie weet ook een beetje wijzer.
Voor de mensen die me hebben gebeld ( of hebben geprobeerd) en gemaild: hartelijk bedankt voor de lieve woorden. De mensen die via de ouderwetse manier groeten hebben gestuurd: Ik kan er nog niet voor bedanken want de post is hier redelijk van de trage. Tussen 2 en 6 weken duurt het. Dus met een beetje mazzel heb ik al mijn verjari post gekregen voordat ik in het vliegtuig nar nl stap.

Hoe was mijn verjari?
Wat raar om dat in een ander land te vieren. Normaal sleep ik me helemaal lens om de aldi te plunderen voor genoeg wijn en hapjes en maak ik kilo`s kruidenboter om mijn vrienden zo stinkend mogelijk weer naar huis te sturen. Dit jaar dus niet.

Dinsdag avond met lies even gaan tennissen en vervolgens parbo gedronken op het terras bij het vat.
We zijn om 23:30 lekker gaan polen, alle potjes gewonnen!!!
00:00, Jari!!!!!!
Even een lekkere knuffel en wat zoenen van liesje.

De volgende ochtend is lies ( door de regen) broodjes gaan halen en Slankie!!!! DAt ze dat hier hebben!!!! Jippie!!!!
Daarna zijn we gaan shopen en leuke kleren gekocht. Ze hebben toch wel een beetje smaak. Of wordt mijn smaak Surinaams, kun je ook denken.

Daarna heeft lies me getracteerd op een roze bij hotel torrarica. Grappig want dat is het beste hotel van suriname en ze schenken er jp chenet wijn. Daarna naar huis, mooi maken en terug naar de stad. Ik heb liesbeth en marcel getracteerd op een etentje bij de brazeliaan. Erg gezellig.
Daarna bier gedronken met stagiaires die we hier hebben leren kennen en 1 co-assistent en nog een man die we hier hebben leren kennen.
HEt was erg gezellig om met iedereen lekker te kletsen ondanks dat je elkaar nog niet zo lang kent.

DE echt die hards bleven zelfs bij me ondanks dat ik niet meer jarig was. WE zijn met 6 mensen gaan poolen. Was erg gezelli.
Om half 6 sloot ik mijn ogen in mijn bedje. 24 jaar en uitgeput. Lekker rustig dagje.

Wat heb ik gekregen voor mijn verjari?
- 1 roos
- 1 bos bloemen ( wat zien bloemen er anders uit in een tropisch land)
- 1 potje kappertjes
- cd van lies met de hotste surinaamse R en B muziek

LIeve mensen even deze mail over de dag.
Omdat ik er veel vragen over kreeg.

Nu is het vrijdag en het weekend staat voor de deur.
Geen idee wat we gaan doen, in iedergeval uitrusten en vroeg( er) naar bed.

Ik mail jullie snel langer want mijn maagje begint te knorren dus.. dinner time.

Ik geniet van alles in dit land, elke dag weer opnieuw.
En de band tussen mij en liesbeth wordt steeds sterker door situaties waar je met elkaar inkomt en waar je met elkaar uit komt. We leren veel van elkaar. Hoe zou dat opeens zijn als we terug in nl zijn en we elkaar niet meer elk moment van de dag kunnen zien!
Ik moet er niet aan denken.

LIeve mensen, groeten aan Nederland, India, Duitsland, Australie. ( hebben we bijna de hele wereld gehad)

Kus karen

**********

07-05-2003

Lieve mensen,

Vandaag is het twee maanden geleden dat wij voet in dit land zette.
Oh wat gaat de tijd snel voorbij. kunnen we even die handrem aantrekken zodat de tijd even stil komt te staan? nee....kan niet? jammer.

Vorige week zijn lies en ik naar Galibi gegaan. Dat is een strand waar de zeeschilpadden op komen sjokken om vervolgens 175 eieren te baren en vervolgens weer te vertrekken.
WE hebben er 5 gezien. Snachts met een smal bootje door de regen naar het strand langs de zee, wel spannend allemaal. Het was allemaal erg indrukwekkend. Ik ga het jullie niet allemaal via de mail vertellen want ik kan me voorstellen dat jullie niet echt zitten te wachten op gedetaileerde baringverhalen van zee schilpadden.

LIesje is vervolgens 2 dagen ziek geweest, maar met nurse K aan haar zijde was ze toch weer in staat om 30 april bieren te drinken op de koningin.

Donderdag zijn we vervolgens naar het stuuwmeer gegaan. WE zijn daar met een smal bootje naar een eiland gegaan. Het Tonka eiland. Daar hebben we even gezond maar de regen kwam al snel roet in het eten gooien. Helaas. Maar we konden in iedergeval lekker hartejagen in een houten hutje, ook prima.

Daarna was ik ziek. Ahhhhhh. We zijn nu aan de beterende hand en we moeten gewoon een beetje op onze rust letten.

Maandag was het eindelijk zo ver. We konen weer naar het kinderhuis.
Ah wat heb ik de kinderen gemist. Ze hadden gewoon 2 1/2 week vakantie en waren bij hun familie.
We hebben nu twee dagen er op zitten en we worden er helemaal gelukkig van. Al die kinderen die laten weten dat ze ons ook hebben gemist. Ohhhh heerlijk. Wat een poepies.

Verder zijn lies en ik heel erg aan het sporten. Poolen, fitnis, tennis, zwemmen en fietsen. Echt relaxed.
Zo houden we onze onditie nog op peil, da`s ook belangrijk.

Ik geniet nog steeds van elke dag hier. Zalig.

LIeve mensen op de site staat een nieuw tel nummer van ons. www.wijsman.com/suriname

Heel veel groeten daar, en dikke kusen.
Karen

**********

26-04-`03

Lieve mensen,

Hier dan eindelijk weer eens een mailtje van kaatje uit paramaribo.
Het is hier wederom erg zonnig, maar overdaad schaat, dus ik heb mijn bijna surinaamse bibs maar eens naar verplaatst van het zwembad naar het internet cafe.

Ik ga eerst even wat mensen een tip geven.
Ik krijg veel berrichtjes van mensen met de vraag of we uberhoubt nog iets anders doen dan tripjes maken stappen en zonnen.
en met de vraag of ik meer informatie kan geven over het kinderhuis.
Daarbij zeg ik nog een keer: www.wijsman.com/suriname
Daar staat uitleg over het kinderhuis.

Ik weet zelf dat ik meer over het kinderhuis naar jullie toe zou moeten mailen maar ook hier heb ik mijn beroeps geheim. Helaas.
Dus de echte inhoudelijke dingen kan ik jullie niet vertellen.
Dat is wel jammer want dat zou echt een goed beeld geven over wat ik doe in het kinderhuis maar ik zou het oppervlakkig moeten houden.

Ik zou mijn werkdag in het kinderhuis met jullie doornemen dan weten jullie een beetje hoe het er aan toe gaat. Maar onthoud een ding:
Ik kan niet te diep op dingen in gaan, excuus.

7:00: plop plop, ogen open, ik hoef er eigenlijk nog helemaal niet uit, maar ik kan niet meer slapen. Ik pak mijn boek en mijn diskman met klassieke muziek, sjok naar de hangmat en ga daar nog even een uur in chillen.
Dan begint de dag. Ontbijten en op de fiets naar het kinderhuis.
Het is 30 minuten fietsen, en soms al 35 graden ( dankzij de termometer aan mijn tassie van mijn huisgenoten). Bezweet komen we aan in het kinderhuis, gekke hollanders!

We brengen ons vochtpeil weer op neutraal en stappen met een moeder door de warmte naar de lagere school.
Daar aangekomen vliegen de kinderen ons dolenthousiast om onze nek. Het is telkens een beetje een strijd tussen de kinderen wie er dit keer aan beide handen van juf liesbeth en juf karen mogen lopen.

Op het moment dat de kinderen thuis komen gaan ze zich even baden ( douchen) en hun school teneu uit trekken.
Daarna: schafttijd. Meestal eten we witte rijst met kip, en Dhal ( gele erwt drap). Ik heb het gehad met de kip dus eet vanaf nu eigenlijk vegetarisch. Ik kan de pepers ( Sambal) goed aan. Ik ga er niet meer van zweten. De maaltijden worden door iedereen met de handen gegeten en dat hebben lies en ik nu aardig in de vingers. Weet niet of jullie daar zo blij mee zijn ( haha, de carpacio in nl zal ik wel weer met mes en vork eten hoor).

Na het eten hebben de kinderen een uur om te chillen. Meestal rusten ze of gaan ze voetballen, schommelen of willen we dat we gaan voorlezen.
Om 15:00 is het zover. Tijd voor discipline. De kinderen moeten allemaal in de eetzaal komen en dan begint het huiswerk uur. Maakt niet uit welke klas ze zitten ze moeten van ons aanwezig zijn.
De kinderen hebben soms dramatische achterstanden door hun verleden en wij geven daar begeleiding bij. Alfabet, breuken en procenten, engels en biologie, niks is mij te dol. Karen die zelf ongeveer doodgegooid is met bijlessen geeft nu zelf bijles, wie had dat ooit gedacht van deze kleine analfebeet. ( maar wel met spellingsfouten, nog steeds)

Om half 5 weer schommelen en voetballen en andere leuke ontspannende dingen doen met de kinderen. De kinderen genieten al van onze aanwezigheid en wij ook. WE geven hun aandacht die ze niet kennen en dat geeft ons een goed gevoel.

Om 17:30 gaat iedereen weer baden en om 18:30 weer rijst met kip.
De kinderen gaan daarna naar bed waarna ze moeten slapen.
Dan gaan wij ook naar huis.

Dit is globaal mijn werkdag.
Ik heb jullie eigenlijk nog veel meer te vertellen maar mijn tijd is op.
Ik ga nog wat leuke dingen doen de komende week ( paasvakantie dus er zijn geen kinderen in het kinderhuis, vandaar)

Liefjes,
Tot snel en dan een minder chaotische mail

Kus karen

**********

16-04-`03

Halllllllooooooaaaaaa,

Ik ben helemaal blij. Ben ik hier altijd maar nu extra.
Ik heb eindelijk een bikini gevonden die wel volgens het europese vrouwen model is gemaakt. IK had de hele stad al afgezocht alleen was dit kleine winkeltje mijn laatste hoop.
Ik zou in hongers staking gaan als ik ook daar niks zou vinden. Maaaaaarrrrrr het is gelukt, deze dag moet vanaf nu een internationale feestdag worden.
WE hebben 6 loten ( dankzij linda en eline) voor de surinaamse loterij dus volgens mij gaan we ook daarnog wat mee winnen, kan niet anders, this must be my luckey day!!!!!!!)

Zaterdag was geweldig. De reisleider van Jaw Jaw, marcel, wilde met deze 4 leuke spontane en gezellige dames gaan uit eten. Zo gezegt zo gedaan.
We gingen met de auto naar blauwgrond, een wijk in Par`bo. Daar hebben we heerlijk gegeten onder tl buizen en op plastick bloemetjes kleed.
Daarna wilden we naar de stad gaan en toen reden we langs een hindoestaanse bruiloft.
DUs marcel gooit zijn auto in de berm. We werden al snel door wat mensen gesignaleerd en we werden uitgenodigd om naar binnen te komen.
HEt was een feestelijke bedoening alleen de bruid en de bruidegon stonden echt op instorten. Ze keken niet echt vrolijk. Na een glaasje soft hebben we toch maar weer het hazepad genomen want we wisten dat er nog een bruisende avond voor onze deur stond.
Lekker bier gedronken bij het vat en in het waaggebouw onder de sterrenhemel gedanst op lekkere mellow, salsa en bobling. WE leren het wel. Judith we gaan salsa les nemen, wie had dat nou gedacht van deze houterige klaas.
Om 6 uur moe en voldaan in ons bed beland.
Zondag:
om 9:00 weer rise en shine want we gingen naar het kinderhuis, opendag voor donateuren in spe. 1 persoon is geweest. Balen. De kinderen voor niks in nette kleding gehesen. Jammer en vooral een grote teleurstelling voor de beurs van het kinderhuis.
Daarna zouden we naar een hindoestaanase bruiloft gaan maar ook dat ging niet door omdat de wegen door de regen onbegaanbaar waren geworden.
Jammer maar we hebben wel even rustig kunnen bijkomen van ons avondje stappen. Smiddags hebben we nog even martini gedronken met eline en linda bij hotel torarica.

Maandag: Leuke dag bij het kinderhuis. Ze hebben paas vakantie twee weken dus er hangt een ontspanne sfeer in het huis.
WE hebben met de kinderen film gekeken en ook lekker gevoetbalt in het avondzonnetje met de kerels van het kinderhuis. Ze blijven het prachtig vinden dat er vrouwen bestaan die kunnen voetballen. Nou ja konden....
We hadden een nieuwe voetbal die heel hard was opgepompt. En ik schop met mijn voorkant van mijn voeten en met slippertjes.......AUUUUUUUU
Ik loop nu met een blauwe gekneusde grote teen rond en vind mezelf heeeeel zielig, snif. Maar het gaat al beter. Ik kan nog steed dansen en dat is belangrijk. Savonds met Eline en linda afgesproken om hun laatste avond in suriname te vieren, voor zover je het vieren kon noemen. WE hebben lekker gegeten met ze en nog even met wat mensen van klm op het terras wat gedronken. De oom van Eline die is piloot en die heeft hun dus ook terug gevlogen, die was er ook bij.
We zijn daarna nog de hele nacht bij elkaar geweest op ons balkon en hebben we veel gelachen en ook wat traantjes laten lopen.

Dinsdag: Om 10:15 waren we op de lagere school. We hadden ouder morgen. Bij elke klas hebben we een gesprekje gehad met de docent over onze kinderen. Soms moest ik echt tot tien tellen omdat hun formulering over de kinderen soms zo zwart wit en ook bot kon zijn.
Daarna zijn we vroeg naar huis gegaan omdat we naar de Zanderij gingen( vliegveld)om Eline en LInda uit te zwaaien. We reden met de huisbaas van hun mee. Het was stil in de auto. Snif, zwaai, knuffel, snif, dag.....zwaai zwaai.Foto... en nog een, zwaai dag.....
En toen gingen twee meisjes onder een parapluutje naar de auto en weer terug naar Paramaribo zonder Eline en linda waar we echt een geweldige tijd mee hebben gehad. Jammer maar onvergetelijk.
Gelukkig hadden we afleiding want we hadden een verjaardag van een nichtje van een meisje ( Madowhi) die we via onze huiseigenaren kennen. Haar nichtje werd 1 jaar en dat werd super groots aangepakt. We waren heel erg welkom en we hebben eigenlijk de hele avond gedanst. De vrouwen hielpen me op weg met de danspasjes en op een gegeven moment ging het vanzelf. Het was een hele mooie avond.
Met een grote bak nasi onder onze armen zijn we naar huis gebracht door de oom van madowhi die tevens onze vaste taxi chaufeur is.
De wereld lijkt hier zo klein. Iedereen lijkt mekaar hier te kennen.

Lieve mensen, ik ben zo ontzettend aan het genieten van elke dag dat ik hier ben. Ohhhhh. Het is hier echt goed en met mij gaat alles echt goed. Liesje en ik dat gaat ook echt geweldig. Fijn.

IK wil iedereen in nederland een vrolijk pasen toewensen.
Ik hoop dat jullie een mooi warm weekend hebben en niet zoals hier in Suriname dat de wegen rivieren worden door de regen en paramaribo opeens heel erg op Venetie beginnen te lijken.

Ik zou graag willen weten wat jullie van onze site vinden.
Ik heb er nog niet veel over gehoord. Dus let me know. www.wijsman.com/suriname Ons telefoon nummer staat er ook op en de manier hoe je ons het goedkoopst kan bellen.

LIefjes, bedankt voor jullie mailtjes
Tot snel.

Volgende keer ga ik wat even wat schrijven over het kinderhuis. Goed, toch. En oh ja geef Den Haag even een schop onder hun gat, want dit kan echt niet meer. Gebed zonder eind........
O en heeft SAdam zich al aangemeld in een asielzoekers centrum in Nederland? Kan er ook wel bij.

Kus kus Karen

**********

08-04-`03

LIeve mensen, ik weet niet eens waar ik moet beginnen met te vertellen over het weekend. Woorden, beelden, gevoelens schieten door mijn hoofd.
De drang om alles te onthouden, alles te zien , alles in kant en klare pakketjes willen inpakken en dat aan jullie geven zodat jullie zien wat ik zie, dat jullie voelen, ruiken, proeven wat ik doe. Maar ik weet dat dit niet kan. Jullie zouden nooit door mijn ogen zien wat ik zie.
Maar toch wil ik jullie kleine ervaringen niet besparen.

Zaterdag ochtend om 8:00 stonden we bij Linda en Eline voor de deur.
Onze touropparator ( Marcel, komt me bekend voor die naam) kwam ons ophalen met een rode terein wagen. Spullen er in en karren maar.

Velle zon, baxiet wegen, beetje hobbelig, groen groen groen, overal bomen en voor me een rode weg die eindeloos lijkt te zijn maar in de postieve zin. Ohhh kleine dorpjes aan de weg, mensen met grote pottn op hun hoofd, vragend om een lift, maar ja we zitten vol, en karren maar.
Plassen bij een tank station , veel honden, warme hitte, rare vogels in kooitjes en weer verder.......

Blof zong er een liedje over: We rijden door de nacht het licht schijnt voor ons uit, het ronken van de motor is meer stilte dan geluid.....
Iemand neurriet iemand rookt iemand slaapt en wordt weer wakker......zegt iets tegen mij, ik schrik op uit mijn gedachten.....
(Even een muzikale bijlage)
Zo reden wij ook, alleen dan overdag..... Wat een heerlijkheid. Kleine details die je ziet langs de weg, kleine prikkelingen van geluk die je voelt in je hele lichaam. De drang om nooit meer uit de auto te hoeven en alleen maar te rijden, te kijken en te genieten, hoe houden we dit gevoel vast. 4 meiden in een auto en een ervaren, zorgzame gids die zachtjes mee zingt op het krakkemikkige bandje van ub 40, REd red wine etc.

Oh en dit was maar de 4 uur durende reis. Hoe kan dit kleine meisje nog meer schoons aan, zoveel onbeschrijfelijke schoonheid van de natuur en de pure mens die niks weten van labtops, lease bak, internet en mobile telefoons......en ook niet hoeven te weten want zo is het leven daar,

In adjoni, klein dorpje hebben we de boot ingeladen. Boot waar je met z`n tweeen naats elkaar zit. ohhhh, ik ging door de grond als je zag wat die arme mannen in de boot moesten dragen. Krat bier, martini,eten voor twee dagen, oooh Het was maar een weekend. Maar ach op de terug weg zou onze vracht geminder zijn, geruststellend idee.
Over het water met het bootje, lang kleine dorpjes, bootjes met kinderen in school uniform die spontaan en lachend naar ons zwaaien, Moeders die hun was doen in de rivier, kinderen die speelden in het water en vrouwen die hun haren wasen in de rivier, Baden heet het hier.

En weer alleen maar groen!!!! Ah dat dit bestaat.
En toen het plaatje jaw jaw, ohhhh dit is te gek. Palmbomen, rieten hutjes en een keuken om in te koken.
Geen zin om in een muf bed te slapen dus hop 5 hangmatten in de eettent, 5 larven in hun cocconetje. ohhh nooit geweten dat hangen zo lekker kan zijn. een wieg waar je in ligt en waar je niet langer dan 1 minuut bij bewustzijn kan blijven want..... wieg wieg... en weg zijn ze.
In dromenland waar alles wat je beleefd nog eens dunnetjes wordt overgedaan.

Zonnen op de rotsen, baden in de rivier, lachen om elkaars grappen, huilen om elkaars verhalen, genieten van de stilte en genieten van geluid, van sterren zo veel en zo ver weg, van vuurvliegjes( nog nooit gezien, wat cool) laten we het vooral niet hebben over de spinnen en de kikkers. eten met zijn 5en, drinken, inkakken en opleven, zingen en mompelen. Dit is hemel. denk ik. Hoe kan zo iets moois op deze bol bestaan terwijl ze in irak mekaar afslachten, zijn ze gek of zo, het leven kan zo mooi zijn.

WE zijn 2 nachten in jawjaw gebleven en daarna weer terug. WEer een mooie lange reis. ik wil niet dat het stopt, maar de auto stopt bij juno straat 3, we stappen uit en..... stoned van geluk en verbazing blijven liesbeth zwaaien tot de auto de hoek om is, klein traantje slik, knuffel. Dit is geluk.

LIeve mensen ik probeer het maar het lukt niet, het kan niet, jullie kunnen niet zien wat ik zag. maar misschien toch een kleine chaotische indruk van dit alles......mmmmmmmmm.

kleine vele momenten van geluk, die je overal kan behalen, ook in nederland.(pap, dat weet ik zeker)maken een mens gezond in de geest en lichaam.

ohhhh wat een gezwets, maar ik dacht, laat ik jullie maar eens in mijn hoofdje kijken.

Oja even zakelijk:
We hebben een internet site, gemaakt door maarten ( vriend van lies, en daar kan je de mailtjes terug lezen. ook van liesbeth.
Het adres is: www.wijsman.com/suriname

En de breven bus op de junostraat mag in gebruik worden genomen door jullie, want er hangt er een, zelf gemaakt maar zeer vakkundig.
Ons adres is:
Junostraat 3
Maretraite II/ Paramaribo
Suriname.

gisteren mijn eerste post, ILse en Judith, thanks, doet me goed.
LIefjes tot zover Suriname.

BEn gezond en niet verbrand, ben aan de malariatabletten en voel me GOOOOOOOOOD Tot volgende keer.
KUs karen

**********

04-04-`03

Lieve mensen,

Hier even weer een kort mailtje.
Alsof ook hier de tijd opgeslurpt wordt door van alles.
We hebben nu weekend.
Ik heb een goede. leuke week gehad in het kinderhuis.
Ik had leerdoelen geformuleerd die ik wilde behalen in het
kinderhuis.
Dat zou de uitdaging voor mij beter maken en meer momentjes van
euforie opleveren.
Zo gezegd zo gedaan.
Ik ben erdoor eerder tevreden met kleine behaalde dingen en das
goe...

Nou vanavond even bieren in het vat met twee meisjes van de pabo die
maandag weer naar amsterdam gaan.
Morgen ochtend vroeg op want we gaan naar jawjaw. Klein dorpje aan
een rivier diep in het grote enge, donkere tropen bos. Nee hoor maak
je geen zorgen. WE gaan aan de malaria tebletten en we hangen dan
twee nachten in een hangmat te tukken. Ben erg benieuwd of mijn rug
dit gaat verdragen of dat ik mijn cesartherapeut hier naartoe moet
laten over vliegen.
We gaan dit weekend met LInda en Eline, had ik al eerder over
verteld.
We gaan zo even wat eten en drinken halen en dan is dat ook weer
geregeld.
Maandag komen we terug, dus dan geen weeshuis.

Maak ik verder nog leuke dingen mee?
Nou ja ik heb met liesbeth de moed bij elkaar geraapt om met de
jongens uit het kinderhuis te gaan voetballen. Nou ze wisten niet
wat ze overkwam.
Twee meiden en die de bal ook nog konden raken.

LIefjes mijn tijd is op.
Na het weekend spannende verhalen over vogelspinnen, bosnegers en
slinger aapjes

totsnel, kus karen

**********